Karibuni!

Een nieuw avontuur begon op 22 januari, toen Janna, Florine en ik het vliegtuig instapten op weg naar Kenia! Spannend! Hoewel we allemaal heel rustig waren op dat moment. De 8 uur durende vlucht verliep goed. Toen we arriveerden in Kenia hoorden we veel mensen Karibuni horen zeggen, Dit betekent in het Nederlands welkom. Janna, Florine en ik moesten nog een uurtje op het vliegveld blijven wachten totdat medewerkers van Bosco boys ons kwamen ophalen. Het bleek dat de hoofdvader (priester) van het project ons kwam ophalen. Onderweg reden we langs Nationaal park Nairobi, een safaripark die letterlijk aan de rand van de stad zit. We konden toen gelijk al wat zebra’s spotten!

Aangekomen op het project brachten we onze spullen naar het gasthuis. Een groot, simpel en netjes huis met 3 slaapkamers. We waren voorgesteld aan een andere vrijwilligster uit Slowakije. Door haar kregen we ook een rondleiding over het terrein van Bosco Boys. Zo hebben ze hier een tuin die wordt onderhouden en waar van alles wordt geplant (van mango’s en bananen tot uien). Ze hebben een kleine boerderij met verschillende dieren, een workshop waar ‘ex’ bosco boys werken met metaal en hout. En er is een naaiatelier waar kleding wordt genaaid.

De eerste avond hadden we de eerste rosary (rozenkrans). Hier hebben veel van de kinderen een rozenkrans in hun hand 5 grote kralen en 50 kleine kralen. De 5 grote kralen is voor 5x het ‘Onze Vader’ en de 50 kleine kraaltjes is voor 50x het ‘Heilige Maria’.

De volgende ochtend stonden we om 6 uur op, want om half 7 begint de mis. Ze zijn hier trouwens katholiek gelovig en zo zie ik toch dat het een hele andere dienst is dan bij de protestanten. Zo is er bijv. elke ochtend in de dienst het avondmaal. Ik vind het wel interessant om bij de dienst aanwezig te zijn, omdat het ook zo anders is dan dat ik gewend ben. Toch is het wel lastig omdat ik vaak de liedjes niet ken en weet wat er gebeurt. Elke dag zijn we ook aanwezig bij de mis, omdat het toch heel belangrijk is voor de jongens en omdat we gewoon er willen zijn voor de jongens, omdat dit ook heel belangrijk is voor ze.

Verder hebben we de eerste week veel geobserveerd hoe alles hier in zijn werk gaat. Ook hebben we de eerste week al een gesprek gehad met de hoofd father over wat we willen betekenen in het project en wat zijn verwachtingen zijn van ons. Hier had hij ons verteld dat we niet veel konden doen tijdens schooltijd. Hier baalde ik wel van want als ik zou ook graag wel willen helpen op school op wat voor manier dan ook. Hier zijn we alledrie nog allemaal wel zoekende in en dat heeft ook tijd nodig, maar ik hoop dat de hoofdvader ons later er toch wat vrijer in laat en dat we meer ons kunnen vinden hier.

We zijn de eerste week ook al in onze regio Karen naar een modern winkelcentrum geweest. Hier voelde het echt niet alsof ik in Kenia was omdat het zo modern was. Hier hebben we wat boodschappen gedaan bij de carrefour, waar de westerse producten echt ontzettend duur zijn! Voor een normale 1l fles sap betaal je al snel 6 euro !! Dat wordt dus veel lokale producten inslaan;) Alhoewel we niet veel nodig zijn, want we eten bij de fathers, brothers en prenovices(studenteb in leer voor priester) eten. Ik moet zeggen dat het eten niet verkeerd is. Heel variërend ook, zo eten we het lokale eten, maar ook westers eten. Typisch lokaal eten hier is ugali, bestaande uit maismeel, sukuma wiki (soort spinazie) en mandasi (soort oliebol).

De eerste week hebben we ook al een kijkje kunnen nemen bij de andere projecten van Don Bosco in de buurt. Zo hebben we bij het Langata-project gekeken. Dit is het project waar de kinderen als eerst worden geplaatst als ze van straat worden gehaald. Daarna gaan ze door naar Kuwinda waar wij zitten, en waar kinderen naar de basisschool gaan. Als laatste gaan de kinderen naar ‘Bosco Town’. Hier leren ze praktijkgericht te werken naar een beroep waar hun voorkeur naar uitgaat. Denk hierbij aan een meubelmaker, metaalbewerker etc. Deze school staat goed aangeschreven en de meeste jongens komen na ‘Boys Town’ ook goed terecht bij een bedrijf.

Langzamerhand begin ik ook meer een klik te krijgen met de jongens. Het blijft nog steeds wel lastig maar ik merk wel dat het met kleine beetjes steeds beter wordt. Wat me wel opvalt is dat het in de avond makkelijker gaat om contact te zoeken dan in de middag. In de avond komen ze ook sneller naar ons toe. Bij sommige jongens heb ik al wat meer diepgaande gesprekken dan alleen een groet.

Zo had ik in één van de avonden een gesprek met 11/12 jarigen over mijn ring die ik omhad. Ze konden me zo vertellen dat het een 925-ring was uit Italië (waar blijkbaar de meeste ringen vandaan komen) Ze waarschuwden mij ook dat ik niet met mijn ring over de straat moest gaan lopen omdat ik dan binnen no time bestolen zou worden. Ook als ‘mzungu’ zijnde, wat blanke betekend werd ik door de kinderen erop gewezen dat ik moest oppassen hier in de stad. Ze zeiden zelfs dat ze me wilde beschermen. Ik gaf aan dat ze heel slim waren omdat ze dit allemaal wisten, maar heel eerlijk en oprecht vertelden ze mij: ‘maar wij weten dit omdat we dit zelf ook allemaal hebben meegemaakt toen we op straat leefden’. Heel bijzonder en aangrijpend vond ik dit gesprek, je ziet hoe volwassen deze jongens eigenlijk zijn, door wat ze allemaal hebben meegemaakt.

Op zaterdag werd er een groot feest gevierd ter ere van Jasani, een man die eerder een grote sponsor van het project was. Een leuk feitje is dat ze hier de dood herdenken / vieren van iemand i.p.v een geboortedag. Dit gebeurde dus ook zaterdag voor Jasani. De hele school werd mooi versierd met slingers en ter nagedachtenis aan Jasani werd het standbeeld van hem versierd. De kinderen gaven optredens van dansen, rap, acrobatiek en toneel. Dit was erg leuk om te zien! 

Zondag zijn we voor het eerst naar een pizzeria geweest met 2 vrijwilligers (1 huisgenoot en de andere van een ander don bosco project) en nog 2 studenten die in leer zijn voor priester. De studenten leven nu al voor een paar jaar in Kenia en wisten dan ook veel tips en informatie te vertellen over Kenia.

Al met al was het een geslaagde week en ben ik benieuwd wat deze 2e week ons brengt:)

 

Advertisements